Gemeenschapsvorming

Het is makkelijker om aan gemeenschapsvorming te doen in de bib.  Ontmoeten ligt er voor de hand. Het hoeft er niet  projectmatig. Het mag spontaan, en de bib stimuleert dat, door te zijn wat ze is.  Dat is – samengevat – de visie van Bree.
Dagelijks verzamelen mensen er rond de grote leestafel. Ze komen alleen, of hebben afgesproken om samen de krant te bekijken. Ze discussiëren over wat ze lezen, wijken soms ver van de onderwerpen af. Anderen kiezen boeken, verkiezen de stilte.
,,In die grote open ruimte zijn wij met de mensen bezig,” vertelt bibliothecaris Anne-Marie Arras. ,,We beantwoorden hun vragen, gaan mee in gesprek. Dan valt alle techniciteit weg. Als we open zijn, staan we tussen het publiek. De administratie en de bibliotheektechnische opdrachten nemen we op als de bib dicht is.”
,,Gemeenschapsvorming is geen moeilijke opdracht: het zit in onze werking, en we nemen daar de tijd voor. Het is de luxe van de zelfscan. Sinds we daar mee aan de slag zijn, hebben we grondig kunnen herdenken. De bib is niet langer alleen een plek van materialen en klanten, de medewerkers zijn zichtbaarder geworden. En dat verandert veel. Er is een directe service op mensenmaat. Bezoekers voelen zich thuis, de bib is hun plek geworden. In cultuurcentra ligt dat -denk ik – anders, daar kom je meer op bezoek. Hier mag je ook blijven. Het heeft wel consequenties. Mensen zijn ,,meer eigen” geworden, ze gaan in discussie, durven zeggen wat je moet doen.”
Vertrouwdheid doet de grenzen van de service wel eens verleggen. Zoals die keer dat iemand tijdens het wachten bij de slager aan de bibliothecaris vroeg of die er even kon voor zorgen zijn boeken te verlengen. Dat komt ervan, als onzichtbare bibliotheekmedewerkers mensen van vlees en bloed worden…